Κυριακή πρωί……

Ουουουουουου……. its creepy outside…… έρχεται ο κακός ο λύκος να φάει την Redσκουφίτσαααα, θα βγεί το Τέρας του Λόχνες, έεεερχονται βαμπίρ και λυκάνθρωποι…….ουουουουουου…… Τι ομίχλη είναι αυτή, και δεν λέει να φύγει…… έχει μεσημεριάσει και ακόμη έχει ομίχλη

Η ομίχλη σήμερα το πρωί απο το μπαλκόνι μου

Πάρτε και το ανάλογο τραγούδι……………

Καλό σας μεσημέρι…………………….

Καλησπέρα σας!!!!!

Χι, χι,χα, σας την έπαιξα…..απο σήμερα καινούργιο μπλόγκ ειδικά για τις μουσικές του Σαββατοκύριακου………. και άν μου τη δώσει, ή είμαι στο τσακίρ κέφι μπορεί και να μοιραστώ και καμμιά συνταγή μαζί σας………

Έπαιξαν τα νεύρα μου, κάποιος με καταράστηκε (μπορεί και ο άντρας μου ή τα παιδιά μου) δεν ξέρω ποιός…. αλλά ξέρω ότι έκανα μία ‘πατάτα’ στο καθημερινό μπλόγκ και μέχρι να τη διορθώσω και να το φέρω στα ίσα του, θα γράφω εδώ. Δείτε και κάτι διαφορετικό στο κάτω κάτω……..

Λοιπόν η ιστορία έχει ώς εξής :  Συνήθως τα Σαββατοκύριακα εκτός απο δουλειές στο σπίτι και χρόνο με την οικογένεια έβρισκα και χρόνο για να ετοιμάσω την playlist για την εκπομπή της Τετάρτης, αλλά και για να διαβάσω στον υπολογιστή διάφορα, π.χ. τώρα που ασχολούμαι με το blogging διαβάζω θέματα, φόρουμς και ότι μπορώ να βρώ για να μάθω να δουλεύω καλύτερα το πρόγραμμα και να εμπλουτίσω τη σελίδα. Σε αυτή μου την πλοήγηση κατά λάθος ενεργοποίησα ένα άλλο θέμα στο καθημερινό μου μπλόγκ ….και κατά κάποιο τρόπο έχασα, όλη τη μορφοποίηση που είχα κάνει….. Λέω άς κάνω τσιγάρο και να πάρω λίγο αέρα στο μπαλκόνι, μπάς και μούρθει καμμιά ιδέα τι να κάνω για να το ξαναφτιάξω……. Κάνω το τσιγάρο και κατεβαίνω κάτω και τι να δώ…… είχαν κάτσει μπαμπάς και γιός στον υπολογιστή ΜΟΥ να δούνε μάτς, λέει……… Οπότε και με την τσατίλα που ήδη είχα, τους παράτησα στον δικό μου υπολογιστή και ανέβηκα στο σαλόνι με το Mini Netbook που έχω δώσει στον μικρό…. απο εκεί γράφω τώρα…….. και προσπαθώ να βρώ τι θα κάνω…..και μούρχεται η φλασιά ….. θα κάνω και άλλο μπλόγκ για το Σαββατοκύριακο μόνο και για τις μουσικές…….. Και νάμαι!!!!!!!!!!!!

Τα νεύρα δεν μου έχουν περάσει ακόμη, άν και έχουν περάσει τέσσερεις ολόκληρες ώρες – τι περιμένεις απο γυναίκα στην κλιμακτήριο – βρέχει έξω, δεν πήγα για περπάτημα, δεν έχω βγεί βράδυ και γώ δεν ξέρω πόσο καιρό……θέλω, θέλω, θέλω πολλά….. για αυτό και γώ τους έβρισα όλους, έφταιγαν δεν έφταιγαν και το μόνο τραγούδι που μου έρχεται (και μου έχει αρέσει ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό) ……..

Βρέχει έξω …. έχει υγρασία….. και ου,ου,οουουου είναι τρομακτικά και κυκλοφορούν ανάμεσα μας……..πάρτε ένα τρομακτικό αλλά συνάμα και υπέροχο τραγούδι, μάλλον εκτέλεση……….Δυναμώστε και απολαύστε…………Καληνύχτα σε όλους, η Όλγα σας