Musical Theatre…..Musical Film….Soundtracks…..#1

 

Και ας ξεκινήσουμε ένα καινούργιο αφιέρωμα…μουσικό θέατρο(μιούζικαλ)….μουσική ταινία(μιούζικαλ)…..και σάουντρακς, μουσική για τον κινηματογράφο- η οποία χωρίζεται σε δύο σκέλη, μουσική που είναι παρμένη από διάφορους καλλιτέχνες και επενδύει μία ταινία, και μουσική που είναι γραμμένη ειδικά για την ταινία…. Λίγα λόγια ιστορικά στην αρχή….δεν πρόκειται να γράψω όλη την ιστορία….πιο πολύ θα ασχοληθούμε με τους ανθρώπους που συνέθεσαν μουσική για αυτά τα είδη….Πηγή για το σημερινό κομμάτι η Wikipedia…..ας ξεκινήσουμε με το τι είναι το κάθε είδος  και λίγα ιστορικά στοιχεία….αναγκαστικά το χώρισα σε τρία κομμάτια για να μην είναι κουραστικό, γιατί όσο λίγα ιστορικά και να αναφέρουμε, η πληθώρα των πληροφοριών είναι τεράστια…….

Musical Theatre….μουσικό θέατρο

To μουσικό θέατρο είναι ένα είδος Θεάτρου που περιλαμβάνει τραγούδια, διαλόγους (πρόζα) και χορό. Είναι ένας τρόπος να πεις μια ιστορία και να εκφράσεις το συναισθηματικό περιεχόμενο της, δηλαδή το χιούμορ, το πάθος, τον έρωτα, το θυμό και πολλά άλλα, μέσα από το κείμενο, τη μουσική, την κίνηση καθώς και τις τεχνικές πτυχές της ψυχαγωγίας, όπως πχ τα οπτικά εφέ, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα ενιαίο σύνολο από το οποίο καμία από τις τέχνες που περιλαμβάνει να μην ξεχωρίζει από την άλλη με κανένα τρόπο. Πιο συγκεκριμένα, όταν το συναίσθημα γίνεται πολύ έντονο για να μιλήσεις, τραγουδάς, όταν γίνεται πολύ έντονο για να τραγουδήσεις, χορεύεις….. Η ιστορία που παρουσιάζεται μπορεί να είναι πρωτότυπη, μπορεί να είναι μεταφορά από βιβλίο, από θεατρικό έργο, από την παράδοση, από ιστορικά γεγονότα ή από ταινίες…αλλά και αρκετά επιτυχημένα μουσικά θέατρα μεταφέρθηκαν στο κινηματογράφο.

Παρόλο που το μιούζικαλ καλύπτεται από άλλες θεατρικές μορφές όπως η όπερα ή το μπαλέτο, αυτή του η ιδιαιτερότητα να έχει ίση αντιμετώπιση και να δίνει την ίδια σοβαρότητα σε όλες τις τέχνες που το αποτελούν, δίνει στο είδος έναν άλλο χαρακτήρα, ένα χαρακτήρα που αναγνωρίζεται ως το μουσικό θέατρο. Η βασική διαφορά του μιούζικαλ από την όπερα είναι ότι το μιούζικαλ εστιάζει περισσότερο στους διαλόγους (αν και υπάρχουν μιούζικαλ που είναι ολόκληρα τραγουδισμένα), στα χορευτικά και στη χρήση διαφόρων ειδών δημοφιλούς μουσικής…. Επίσης τα μιούζικαλ παρουσιάζονται πάντα στη μητρική γλώσσα του κοινού…. Οι ηθοποιοί που χρησιμοποιούνται πρέπει να έχουν φωνητικά και χορευτικά ταλέντα επίσης. Στην όπερα, ο τραγουδιστής είναι βασικά τραγουδιστής και ελάχιστα ηθοποιός….οι δε όπερες εκτελούνται στη γλώσσα που έχουν γραφτεί.
Οι πρόγονοι του μουσικού θεάτρου έρχονται από το αρχαίο ελληνικό θέατρο….ο Αισχύλος και ο Σοφοκλής για παράδειγμα, συνέθεταν τη μουσική οι ίδιοι και έκαναν και τις χορογραφίες που συμπλήρωναν τα έργα τους ….και το ίδιο έκαναν και οι Ρωμαίοι. Τον Μεσαίωνα, το θέατρο το κρατούσαν περιπλανώμενα μπουλούκια, τα οποία πρόσφεραν έντονη σάτιρα και τραγούδι. Κατά την Αναγέννηση, δημιουργήθηκε στην Ιταλία η Κομέντια ντέλ Άρτε με τους αυτοσχεδιασμούς της ….στην Αγγλία τα θεατρικά συχνά περιλάμβαναν μουσική είτε πριν είτε κατά τη διάρκεια της παράστασης ….και ο Σαίξπηρ και ο Μολιέρος χρησιμοποίησαν μουσική και χορό στα έργα τους. Τον 18ο αιώνα στην Αγγλία επικρατούσαν δύο είδη όπερας, η ballad opera και η comic opera …στην ηπειρωτική Ευρώπη αναπτύσσονταν διάφορα είδη ελαφράς μουσικής διασκέδασης (music hall, melodrama, burlesque, vaudeville, extravaganza) …..Το πρώτο θεατρικό που είχε επιτυχία ήταν ‘Η Όπερα του Ζητιάνου’ το 1728 με 62 παραστάσεις. Στην Αμερική το θέατρο έγινε γνωστό από άγγλους επιχειρηματίες μετά το 1752 ….μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη γύρω στο 1840 ….μεγαλύτερη πρώτη επιτυχία το ‘Επτά Αδελφές’ το 1860 με 253 παραστάσεις….

Και φτάνουμε στον 19ο αιώνα…..με τον Jacques Offenbach και τον Johann Strauss II και τις οπερέτες τους …..Ο Όφενμπαχ αναμφισβήτητα είναι η πιο σημαντική φιγούρα στην ιστορία του μιούζικαλ, του οποίου η δουλειά επηρέασε όλους τους επόμενους δημιουργούς. Αποκορύφωμα τα έργα των Gilbert και Sullivan στη Βρετανία και των Harrigan και Hart στην Αμερική. Ακολουθούν πολυάριθμες Εδουαρδιανές μουσικές κωμωδίες και έργα Αμερικανών δημιουργών όπως ο George Μ.Cohan. Τα μιούζικαλ του Princess Theatre και άλλα έξυπνα σόου όπως το «Of Thee I Sing», ήταν παραστάσεις που θεωρούνται σπουδαία καλλιτεχνικά βήματα καθώς οδήγησαν σε πρωτοποριακά έργα όπως το Show Boat και το Oklahoma! …..και περνάμε στον Irving Berlin….Rodgers and Hammerstein….Gershwin brothers…..Leonard Bernstein……Stephen Sondheim….Andrew Lloyd Webber…κλπ.κλπ.κλπ ατελείωτη η λίστα με τα ονόματα των συνθετών, των χορογράφων, των καλλιτεχνών…..Μερικά από τα πιό διάσημα μιούζικαλ στις δεκαετίες που ακολούθησαν ήταν τα West Side Story, The Fantasticks, Hair, A Chorus Line, Les Misérables, The Phantom of the Opera, Rent, The Producers και Wicked. Για την ιστορία το The Black Crook του 1866…θεωρείται από τους ιστορικούς το πρώτο μιούζικαλ.

Μιούζικαλ μπορείτε να δείτε σε όλα τα μέρη του κόσμου… από τα μεγάλα θέατρα και τους υψηλούς προυπολογισμούς του West End του Λονδίνου και του Broadway της Νέας Υόρκης  ως και στο πειραματικό θέατρο, στα off Broadway θέατρα (περιφερειακά της Νέας Υόρκης) ή και από ερασιτεχνικούς θιάσους και σχολεία. Εκτός από την Βρετανία και την Βόρεια Αμερική, υπάρχουν ζωντανές μουσικές σκηνές και σε πολλές χώρες σε Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Αυστραλία και Ασία.

Advertisements

Συντάκτης: olga's everyday diary

How to refuse to be miserable about anything, Yes anything at all- Albert Ellis Αγχωτική χρόνια, νευρική αλλά και με θετική πλευρά. Και επειδή προσπαθώ καθημερινά να αποφύγω τη μιζέρια, θέλω και ψάχνω να βρώ το γέλιο και τη θετική πλευρά στην καθημερινότητα μου. Κοινωνικό άτομο, δεν μπορείς να με κλείσεις εύκολα σε 4 τοίχους. Και επειδή έχω κλειστεί υποχρεωτικά, ψάχνω συνέχεια τρόπους για να εκφραστώ και να επικοινωνήσω. Δεν γράφω τόσο καλά, όσο γράφουν κάποιοι άλλοι, αλλά θα προσπαθήσω να είμαι αυθόρμητη, ο εαυτός μου, και βλέπουμε................

3 σκέψεις σχετικά με το “Musical Theatre…..Musical Film….Soundtracks…..#1”

  1. …γεια σου ρε Όλγα με τις εμπεριστατωμένες αναφορές σου. Μου ξέχασες όμως την όπερα και θα σου κρατήσω μούτρα για τα επόμενα πέντε λεπτά. (περίπου!) 🙂

    1. Σνίφ, σνίφ….μη μου κρατάς μούτρα. δεν την ξέχασα, εσκεμμένα δεν την ανέφερα…..νομίζω ότι είναι ένα μεγάλο και ξεχωριστό κομμάτι απο μόνη της….άν και στο άρθρο της Βικιπαίδειας κάνει αναφορά και στην όπερα. Πιστεύεις ότι θα πρέπει να την αναφέρω?????
      Θέλω αυτό που γράφω(μεταφράζω) να είναι ενδιαφέρον για τον αναγνώστη, και σίγουρα δεν θέλω να τους κουράσω με πολλές λεπτομέρειες.
      Θα εκτιμούσα ιδιαίτερα τη γνώμη σου….και περιμένω πρόταση, με ποιόν συνθέτη και το έργο του να ασχοληθώ πρώτα

      1. Στο πρώτο κομμάτι, που αναφέρεται στο Μουσικό Θέατρο έχει γίνει αναφορά και σύγκριση με την Όπερα. όπως λέει και στο άρθρο, το μουσικό θέατρο έχει διάλογο, μουσική, τραγούδι, χορό και δίνει την ίδια βαρύτητα σε όλες αυτές τις τέχνες και ο καλλιτέχνης πρέπει να έχει όλες αυτές τις ικανότητες. στην όπερα η βάση είναι στη μουσική και στο τραγούδι, και η μόνη ικανότητα που πρέπει να διαθέτει ο καλλιτέχνης είναι η φωνητική. Έτσι όπως το διευκρινίζει στο άρθρο, η όπερα δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Παρόλα αυτά άν θέλουμε μπορούμε να ασχοληθούμε και με την όπερα, αλλά πιστεύω ξεχωριστά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s